Szlakiem podkowca

Forum.Przyroda.org

Kontakt

Jolanta Węgiel
Wydział Leśny
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
ul. Wojska Polskiego 28
60-651 Poznań

Mapa strony

  • Unique Visitor:128,683
  • Visitors:
    • Today:3,760
    • This year:757,969
ZASADY PRZEPROWADZANIA KONTROLI ZIMOWYCH I LETNICH KRYJÓWEK NIETOPERZY
 
Kontrole zimowe
Wszelkie kontrole muszą być przeprowadzane po uzgodnieniu z właścicielem lub zarządcą obiektu (za wyjątkiem obiektów ogólnodostępnych na gruntach publicznych).
Liczenie i oznaczanie nietoperzy powinno być przeprowadzone bez ich wybudzania i chwytania. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy nietoperz jest oznakowany obrączką z numerem.
 
Podczas liczenia należy korzystać wyłącznie ze światła elektrycznego. Niedopuszczalne jest użycie źródeł światła z otwartym płomieniem (pochodni, świeczek), za wyjątkiem lamp karbidowych w jaskiniach o dużej kubaturze i trudnościach technicznych (wymagających użycia sprzętu alpinistycznego).
Czas trwania kontroli (liczenia), jak i oględzin poszczególnych zwierząt celem ich oznaczenia, musi być zredukowany do niezbędnego minimum.
Podczas kontroli należy zachowywać ciszę i ograniczyć rozmowy, jak również liczebność grup prowadzących liczenia.
Kontrole kryjówek zimowych powinny być prowadzone nie częściej niż 2 razy w roku (w odstępie co najmniej miesięcznym), a w przypadku uzasadnionych badań nad sezonową dynamiką liczebności – nie częściej niż co 2 tygodnie.
Niedopuszczalne jest jakiekolwiek uszkadzanie w okresie zimowym obiektów stanowiących miejsca hibernacji nietoperzy (np. rozkuwanie ścian, usuwanie gruzowisk zamykających korytarze, osuszanie zbiorników wodnych), nawet jeśli zwiększyłoby to efektywnośc kontroli.
 
Kontrole letnie
Wszelkie kontrole muszą być przeprowadzane po uzgodnieniu z właścicielem lub zarządcą obiektu (za wyjątkiem obiektów ogólnodostępnych na gruntach publicznych).
Liczenie i oznaczanie nietoperzy w kryjówce musi być przeprowadzane bez ich chwytania. Pojedyncze osobniki mogą być chwytanie jeśli nie jest możliwe oznaczenie gatunku w inny sposób, czynności tych nie wolno jednak wykonywać w okresie przebywania w kolonii nielotnych młodych. 
Podczas liczenia należy korzystać wyłącznie ze światła elektrycznego.
Czas trwania kontroli (liczenia), jak i oględzin poszczególnych zwierząt celem ich oznaczenia, musi być zredukowany do niezbędnego minimum.
Podczas kontroli należy zachowywać ciszę i ograniczyć rozmowy, jak również liczebność grup prowadzących liczenia.
Dzienne kontrole kolonii letnich powinny być prowadzone nie częściej niż 2 razy w roku, w odstępie co najmniej miesięcznym, a w przypadku uzasadnionych badań nad sezonową dynamiką liczebności – nie częściej niż co 2 tygodnie.
Niedopuszczalne jest jakiekolwiek uszkadzanie obiektów stanowiących kryjówki nietoperzy (np. odrywanie elementów konstrukcji dachowej czy płatów kory), nawet jeśli zwiększyłoby to efektywnośc kontroli.
 
ZASADY PROWADZENIA ODŁOWÓW NIETOPERZY
Odłowy nietoperzy przy kryjówkach kolonii rozrodczych, w okresie przebywania w nich nielotnych młodych, mogą być prowadzone tylko wówczas, gdy nie istnieje możliwość pewnego oznaczenia gatunku nieinwazyjnymi metodami (kontrola dzienna, obserwacja detektorowa). Liczba odłowionych osobników musi być jednak ograniczona do niezbędnego minimum.
Kontrole rozstawionych sieci lub innych pułapek należy przeprowadzać nie rzadziej niż co 15 minut.
Podczas wyciągania nietoperzy z sieci należy w pierwszej kolejności sprawdzić, czy nietoperz nie ma zaplątanych nici sieci między zębami. Wówczas należy bardzo delikatnie je wyplątać (dotyczy to szczególnie małych gatunków). Dopiero w następnej kolejności należy wyplątać głowę, skrzydła, tułów i kończyny tylne.
Po wyplątaniu nietoperza należy umieścić go w woreczku materiałowym celem zmniejszenia stresu u zwierzęcia.
Okres przetrzymywania schwytanego osobnika należy ograniczyć do niezbędnego minimum; starać się aby czas ten nie przekraczał 10 min. Samice o widocznej ciąży należy wypuszczać niezwłocznie po wyjęciu z sieci. 
W przypadku schwytania jednocześnie większej liczby nietoperzy należy:
każdego osobnika należącego do gatunku dużego lub średniej wielkości umieścić w osobnym woreczku;
w pierwszej kolejności poddać niezbędnym czynnościom badawczym samice karmiące.
Po dokonaniu wszystkich niezbędnych czynności należy badanego osobnika niezwłocznie wypuścić. W przypadku gdy nietoperz nie zrywa się do lotu z ręki, należy umieścić go na pniu drzewa lub na gałęzi. 
Podczas wypuszczania nie należy podrzucać nietoperzy do góry.
 
ZASADY OBRĄCZKOWANIA NIETOPERZY
Chwytając nietoperze w celu zaobrączkowania należy przestrzegać zasad kontrolowania kryjówek nietoperzy oraz chwytania ich w pułapki, w tym sieci. . 
Nie wolno korzystać z obrączek nie zalegalizowanych przez Komisję Kwalifikacyjną Licencji Chiropterologicznych (np. z wyprodukowanych samodzielnie). 
Niedopuszczalne jest obrączkowanie nielotnych młodych oraz samic przebywających w kolonii wraz z nielotnymi młodymi. 
Zakładając obrączkę na przedramię nietoperza należy ją delikatnie zacisnąć, pozostawiając możliwość swobodnego jej przesuwania się po przedramieniu.
Zaobrączkowanego nietoperza należy wypuścić w miejscu odłowienia. Niedopuszczalne jest wypuszczanie nietoperzy w ciągu dnia poza ciemnymi kryjówkami, o których wiemy, że są wykorzystywane przez te ssaki.