Szlakiem podkowca

Forum.Przyroda.org

Kontakt

Jolanta Węgiel
Wydział Leśny
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
ul. Wojska Polskiego 28
60-651 Poznań

Mapa strony

  • Unique Visitor:100,773
  • Visitors:
    • Today:233
    • This year:649,772
Abstract: Molecular and morphological data have important roles in illuminating systematics and evolutionary  history. DNA data often yield well resolved phylogenies for living taxa. Nevertheless, in the case of bats there are several competing hypotheses (e.g., Simmons and Geisler, 1998; Teeling et al., 2000, 2001) and many data sets are informative only at a limited hierarchical levels. In conclusion, it seems to be premature to choose the “correct” cladogram, until more data will be analyzed and critically evaluated.
 
W ostatnim czasie pojawia się coraz więcej prac proponujących bardzo istotne (na poziomie rodziny, a nawet podrzędu) zmiany w systematyce nietoperzy. O ile hipoteza o Megachiroptera jako “latających naczelnych”, propagowana szczególnie przez Australijczyka J. D. Pettigrew, zarówno w świetle badań genetycznych i morfologicznych okazała się błędna, to szereg autorów zaproponowało hipotezy alternatywne, dość od siebie odbiegające. Przykładowo, Simmons i Geisler (1998), w oparciu o analizę 195 cech morfologicznych i danych literaturowych dotyczących sekwencji wybranych fragmentów rRNA i mtDNA, stwierdzili, że Megachiroptera są taksonem siostrzanym dla Microchiroptera. W klasyfikacji tych autorów Emballonuridae są grupą siostrzaną dla kladu grupującego pozostałe współczesne linie Microchiroptera. Rhinolophinae i Hipposiderinae zostały potraktowane jako jedna rodzina – Rhinolophidae. Zdaniem tych autorów, nie ma dowodów na potwierdzenie monofiletycznego pochodzenia Vespertilionidae, zaś przedstawicielom rodzaju Antrozous powinien być przyznany status samodzielnej rodziny Antrozoidae. Z drugiej strony Teeling i współpracownicy (2000), przeanalizowawszy sekwencje w kilku genach mitochondrialnego i jądrowego DNA, dowodzą, że Microchiroptera nie są grupą monofiletyczną. Wynika to przede wszystkim z faktu, że na ich kladogramach nadrodzina Rhinolophoidea (podrząd Microchiroptera) plasuje się bliżej Megachiroptera niż Microchiroptera. Rok później Teeling i współpracownicy (2001), po analizie 7,1 kb “danych jądrowych”, zaproponowali, aby Megachiroptera oraz rodzaje Rhinolophus, Hipposideros i Megaderma należące do podrzędu Microchiroptera uznać za grupę siostrzaną dla wszystkich pozostałych nietoperzy, w tym także z rodzaju Nycteris, klasycznie zaliczanego do nadrodziny Rhinolophoidea. W świetle powyższych przykładów wydaje się, że modyfikacja systematyki nietoperzy jest niezbędna, ale jest jeszcze zbyt wcześnie na jakieś radykalne i ostateczne zmiany.
 
Literatura:
Simmons N.B., Geisler J.H. 1998. Phylogenetic relationships of Icaronycteris, Archaeonycteris, Hassianycteris, and Palaeochiropteryx to extant bat lineages, with comments on the evolution of echolocation and foraging strategies in Microchiroptera. Bull. Amer. Mus. Nat. Hist., 235: 4-182. 
Teeling E.C., Scally M., Kao D.J., Romagnoli M.L., Springer M.S., Stanhope M.J. 2000. Molecular evidence regarding the origin of echolocation and flight in bats. Nature, 403 (6766): 188-192.
Teeling E.C., Madsen O., Stanhope M.J., de Jong W.W., Springer M.S. 2001. Microbat monophyly, microbat paraphyly, rhinolophoid diphyly: exactly what is going on? Abstracts, 12th Intl. Bat Res. Conf., Univ. Kebangsan Malaysia, Bangi, str 36.