Szlakiem podkowca

Forum.Przyroda.org

Kontakt

Jolanta Węgiel
Wydział Leśny
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
ul. Wojska Polskiego 28
60-651 Poznań

Mapa strony

  • Unique Visitor:143,960
  • Visitors:
    • Today:1,246
    • This year:833,500
Zdenek Rehak
 
W latach 1984-1996 prowadzono liczenia nietoperzy zimujących w bunkrach tworzących linię w pobliżu granic z Polską. Są to w większości dwupoziomowe obiekty zbudowane w latach 1935-1938. Ogółem skontrolowano 44 bunkry; w 27 z nich odnaleziono nietoperze. Zbadano głównie bunkry w okolicy Morawskiej Ostrawy (MO), leżące między rzekami Odrą a Opawą (Hluofnsko, powiat Opawa). Sześć bunkrów (MO 11 – MO 16) było kontrolowanych w takich samych warunkach w ciągu 12 lat (ogółem 37 kontroli w każdym obiekcie).
 
W bunkrach położonych w północnej części Moraw stwierdzono 8 gatunków nietoperzy: nocek duży (Myotis myotis), nocek Natterera (M. nattereri), nocek wąsatek (M. mystacinus), mroczek późny (Eptesicus serotinus), mroczek pozłocisty (E. nilssoni), gacek brunatny (Plecotus auritus), gacek szary (P. austriacus) i mopek (Barbastella barbastellus). W rejonie Hlucinska (24 bunkry, MO 05 – MO 37) dominantami (stanowiącymi powyżej 5% zgrupowania) są trzy gatunki – B. barbastellus (52,8%), P. austriacus (25,3%) i P. auritus (16,3%). Udowodniono, że nietoperze preferują (chi kwadrat) dolną, czyli podziemną część obiektów. B. barbastellus i P. austriacus częściejwiszą wolno na ścianach niż ukryte w szczelinach. Trendy zmian liczebności w 6 stale kontrolowanych w ciągu 12 lat bunkrach (MO 11 – MO 16) nie są u żadnego z badanych gatunków istotne statystycznie (analiza regresji). Nie wykazano wpływu zewnętrznej i wewnętrznej temperatury na liczebność nietoperzy (analiza korelacji). Z powodu niskiej i zmiennej temperatury wewnątrz bunkrów są one wykorzystywane przede wszystkim jako miejsca hibernacji przez gatunki wilgociolubne, preferujące niską temperaturę podczas okresu hibernacji (rodzaje Barbasłella i Plecotus).