Szlakiem podkowca

Forum.Przyroda.org

Kontakt

Jolanta Węgiel
Wydział Leśny
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
ul. Wojska Polskiego 28
60-651 Poznań

Mapa strony

  • Unique Visitor:101,052
  • Visitors:
    • Today:641
    • This year:649,963

Echolokacja (na podobienstwo radaru) sluzy nietoperzom do orientacji w ciemnosci. Ultradzwieki emitowane przez nietoperze rozchodza sie koliscie od jego glowy, a odbite wracaja do uszu i informuja o otoczeniu. Sila odbitych wibracji informuje zwierze o odleglosci, natomiast róznica czasowa pomiedzy odbiorem odbic wskazuje kierunek ruchu ofiary. Wiekszosc nietoperzy poslugujacych sie echolokacja wytwarza dzwieki o czestotliwosci 20 do 80 kHz, a niektóre nawet od 120 do 210 kHz. Sygnaly sa rejestrowane jako zmiana czestotliwosci powracajacej fali (efekt Dopplera). Polujacy nietoperz szuka zdobyczy emitujac 5 do 10 impulsów w ciagu sekundy. W momencie zlokalizowania lecacego owada liczba impulsów wzrasta do 15-50 na sekunde, a w kolejnej fazie do 200 impulsów na sekunde. Wtedy uzyskuje dokladna stala informacje o celu.

Echolokacja nietoperzy daje nowe mozliwosci badania tych ssaków. Skonstruowano detektory ultrasoniczne (batdetektory), które pozwalaja na zamiane ultradzwieków na dzwieki slyszalne przez ludzi. Okazalo sie, ze poszczególne gatunki wydaja specyficzne sygnaly i moga byc zidentyfikowane przez doswiadczonych badaczy lub przy pomocy specjalistycznej aparatury. Praca badacza nietoperzy (chiropterologa) upodobnila sie do pracy ornitologa, dla którego glównym sposobem identyfikacji ptaków sa ich glosy. Dzieki temu mozna obecnie prowadzic badania nietoperzy bez potrzeby chwytania ich, co dotychczas nie bylo mozliwe.