Szlakiem podkowca

Forum.Przyroda.org

Kontakt

Jolanta Węgiel
Wydział Leśny
Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
ul. Wojska Polskiego 28
60-651 Poznań

Mapa strony

  • Unique Visitor:143,960
  • Visitors:
    • Today:1,235
    • This year:833,489
Mirosław Jurczyszyn
 
Badania przeprowadzono w jednym z obiektów Fortu l, tzw. Prochowni. Przemieszczenia trzech gatunków nietoperzy z rodzaju Myotis badano w listopadzie, styczniu i marcu sezonów zimowych 1992/93 i 1993/94. Przemieszczenia podzielono na dwa typy:
1. typ d – przemieszczenia spowodowane całkowitym wybudzeniem nietoperza
2. typ m – przemieszczenia, które najczęściej nie były związane z całkowitym wybudzeniem.
 
U trzech gatunków nietoperzy najwięcej obu typów przemieszczeń stwierdzono w listopadzie, a najmniej w marcu. Poszczególne gatunki nie wykazały znaczących różnic pod względem częstości przebudzeń (przemieszczeń typu d) w okresie tzw. „głębokiej zimy” (która w przypadku tych badań odnosiła się do stycznia i marca). U wszystkich badanych gatunków nietoperzy zauważalny był wpływ temperatury na częstość przebudzeń (zarówno przy porównaniu częstości przebudzeń nietoperzy w dwóch sezonach, jak i w wydzielonych strefach różniących się od siebie temperaturami). W większości przypadków w skupiskach M. myotis stwierdzano wyższą częstość przebudzeń niż u pojedynczych osobników.